Pagpapakilala

Taong tatlong libo at siyam na raan. Pagkatapos ng matagal na katahimikan sa ibabaw ng lupa-isang gabing tahimik ay dumating ang araw na kinatatakutan ng bawat nilalang na naninirahan sa mundong ibabaw.  Dahil sa hindi na mapigilang kasakiman sa kapangyarihan, kayaman, mga sekritong kumbination, pagtalikod sa kabutihan at kawalan ng pananampalataya sa Lumikha at digmaan ng mga tao.  Isinilang ang isang kakila-kilabot na araw, ang araw nang kadiliman. 

Dahil hindi na balansi ang mundo sa pagitan ng kabutihan at kasamaan, sa isang liblib na mundo isinilang ang kampon ng kadiliman, nasira ang mantil sa pagitan ng mga tao at kadilimang nilalang. Sa kadahilanang wala silang mga katawang lupa ay sumanib sila sa mga taong handang ibigay ang kanilang kaluluwa sa dilim.  Ang mga sundalo ng dilim ay sa mga patay sumanib. Nilusob nila ang bawat Isla sa buong mundo at nagkaruon ng walawakang digmaan sa pagitan ng mga tao at nilalang ng kadiliman. Dahil naghari ang kasamaan sa puso ng mga sakim ay madaling sinakop ang mundo ng mga tao, ang masaklap karamihan ay sumanib sa kasamaan. Mas ginusto nilang pumatay ng kapwa tao-patayin ang kanilang kapatid kaysa mamatay. 

Ang pinunu ng kadiliman ay nagngangalang Curiantumr.  Pagkatapos ng digmaan at nag wagi ang kadiliman, nagbigay ng unang utos si Curiantumr,  na  lahat ng nilalang na  gustong mabuhay ay dapat  magsamba sa mga dios-diosan, mahalin ang pera at makamundong bagay, ialay ang kanilang mga sanggol na babae sa dios nilang gawa sa bato. Ang hindi sumang-ayun ay pinapatay nila ng walang awa. Ang mga lalake ay tinatalian nila at sinasabit sa mga sanga ng puno at bago magtakip silim ay walang awang sinusunog ng buhay. Ang mga babae ay ginagawang alipin, at ang mga sangol at kabataang lalaki  ay pinapakain nila sa mga halimaw.  Ito ang nangyari sa mundo, mundong mapayapa noon, ngunit mga ungol nalang ng pag-iyak na humihingi ng katarungan, pag-asa, at awa ang maririnig tuwing gabi. Ang bunga ng kamangmangan ng taong sakim ay dusa sa lahat.

Bago natapos ang digmaan ng mundo at libo-libo ang namatay, may mga grupo ng indibiidwal na pinalad na mabuhay at tinawag silang Mandirigma.  Sila ay nanggaling sa ibat ibang lahi,  para maibangon sa huli o maisalba ang iba ay ninais nilang lumayo at umipon ng lakas bago magdigma ulit. Naglakbay sila sa dalampasigan ng ilang mga buwan, nanalangin na ang kanilang buhay ay iligtas at hindi masundan ng kalaban.  Dinala sila ng panahon, nakarating sila sa mga isla na inihanda para sa kanilang kaligtasan bawat lahi sa bawat isla: Agosh-Isla ng Hangin, Akish-Isla ng Lupa, Anathoth-Isla ng Tubig, Gadiomnah-Isla ng Apoy, Zarahemla-Isla ng Pag-asa. Isang nakakatanda sa mga nakaligtas na ang pangalan ay Lehi ay nag propesya na darating ang araw na ang munting liwanag ng pag-asa ay  sisibul muli sa gitna ng kadiliman isang melinyo mula ngayon. Sa darating na panahon kailangang magsanib pwersa ang Limang isla para labanan ang kampon ng kadiliman.

 Si  Helaman isa sa gropu ng mga mandirigma ay binigyan ng isang malaking katungkulan. Mananatili syang buhay, hanggang sa huling araw na bumalik muli ang liwanag sa mundo ng mga tao.  Hihintayin nya ang isang milinyo at hahanapin at sasanayin ang Limang Itinakda para gawin at gampanan ang kanilang katungkulan.  Si Tandang Helaman ay makakapunta lamang sa Mundo ng mga espirito pag matapos maikasatuparan ang kanyang Misyon.  Sinabi din ni Lehi na sa huling araw ang mga mandirigmang mamamayan sa apat elementong Isla ay magsasama para sa huling laban-mabubuo ang grupo dahil hahanapin sila ng isang mandirigma na manggagaling sa isla ng pag-asa .  Samahan nyo kami sa paglalakbay, sa kwentong ito matututunan natin ang ibig sabihin ng , pagkakaibigan, pagmamahal, pag-asa at sakripisiyo.