Paghahanap sa unang itinakda

Kabanata VI

             

Pinagtataka ko ng dumating kami sa Isla at mag tatakip silim na, at nang makalabas kami sa kuwiba magbubukang liwayway pa lamang-Pyesta din sa islang ito at ito rin ang araw na kanilang pinagdidiriwang ang isang milinyung dumating ang kanilang mga ninunu sa isla nila, napatunayan ko sa sarili ko na tama ang sabi ni itay tungkol sa mga ninunu naming.

Dahil maraming handaan ay kumain ako ng maraming pagkain, at napag-alaman korin na kakaiba ang kanilang pagkain. Hindi sila kumakain ng karne, puro gulay, prutas, tinapay, at iba pa maliban sa karne.  Dumating na ang oras na mag bibigay na naman si tandang helaman ng kanyang talumpati, hulaan kung ano ang kanyang sasabihin kung ano ang gagawin nya kinabukasan? Tama, palutangin ang bato sa eri. Habang kumakain ay nilapitan ako ng limang binatang lalaki na sa subrang bilis nila ay hindi ko namalayan na nasa tabi kona sila.

Tinanong nila ako kung ako ang estudyante ni tandang helaman at sinabi ko sa kanila na ako. Dahil napagalaman nila na ako ang unang ginawa ni tandang helaman na estudyante ay inakala nila na isa akung malakas na nilalang na may kakaibang katangi-an at kapangyarihan. Gusto nilang subukan ang aking kakayahan kaya ang ginawa nila ay sinabihan nila akung labanan sila, ngunit tumanggi ako dahil alam kung wala akung laban sa kanila.  Kaya nilang kuntrolin ang Elmento ng hangin, dahil sa ilang ulit akung nagsabi sa kanila na hindi ako sumasang-ayun sa kanilang hamon at nakatahimik nalamang habang kinukutya nila.

 Nagsimula akung tumayo at umalis sa kanila para makaiwas sa gulo, ngunit nang nakita nila ang kwentas na nakasabit sa aking liig. Tinanong nila ako kung sa akin ang kwentas na hinawakan ng kanilang kaibigan, nagtaka ako kung pano napunta sa kanila ang kwentas sa subrang bilis ay hindi ko nakita. Tumakbo sila papalayo at kinantyawan akung habulin sila,  nagsabi sila sa akin na kung ako ang unang itinakda ay patunayan ko sa kanila at magpakitang gilas. 

Hinabol ko sila para kunin ang kwentas, ng makarating ako sa isang bakanting espasyo ay pinalibutan at pinagbabatok nila ang aking ulo, pinagpasa-pasahan din nila ang kwentas. Hanggang napagod ako sa pagahahabol.  Sabi nila na nagbibiro daw ako bakit hindi ko pa pinapakita ang aking lakas.Nagsimula ang isa na suntukin ako sa mukha pero nagtaka sya na hindi ako lumalaban o umiwas, kaya inakala nilang nagbibir lamang ako sa aking ginagawa, isa isa silang lumapit at pinagsusuntok at tinatadyakan ang aking katawan habang pinagtatawanan. Humihingi ako sa kanila ng awa-at hindi ko sila makita dahil sa subrang bilis nila ang tanging naramdaman ko ay ang sakit ng bawat tama ng kanilang kamao at sipa.

Nagsasalita ang isa sa kanila na tama na ang aking pagbibiro at seriousohin ko na ang laban, kung ako daw ang pinili.  Sabi ko naman sa kanila na wala akung kakayahan nakiusap ng awa na ibigay nila ang kwentas sa akin habang nakahandusay sa lupa at duguan. Dumidilim na ang aking mga paningin na parang napag-isip ko na baka katapusan kona, ngunit sa kanila ay isang biro at pagpapanggap lang ang aking ginagawa.  Sa kawalan ng pag-asa ay dumating ang isang ka edad ko na ka isla nila at nagsabing tumigil na sila. Sabi ng lima na wag daw syang makialam sa kaguluhan. Kumuha sya ng kapirasong papel sa kanyang bulsa at nakita ko habang hinahawakan nya ang papel ay nagliyab ito pero hindi nasusunog ang papel.

Biglang dumating si tandang helaman at inawat ang kaguluhan, itinapon nila ng palihim sa tabi ang kwentas na bigay sa akin ni Sarah at hinawakan ko ito at inilagay sa aking bulsa.

Doon ko nakilala si Moroni, ang nagligtas sa akin sa gabing yun kakaiba ang kapangyarihan ni Moroni. Tinulungan ako ni Moroni na tumayo at inaaalayan na isakay sa karusa na may kalabaw at dadalhin sa kanilang bahay para gamutin.