Magkaiba man ang ating panahon

Introduction

Reality Speaks

Kung kailan ang lahat ay panatag, kung kailan hindi tumitila ang ulan, kung kailan ang panaginip ay wala ng wakas. Doon pala natin matatagpuan na ang lahat ng bagay ay hindi parating umaayon sa ating mga kagustuhan. Pero ang pagtanggap sa mga ito ay magbibigay sa atin ng kasiyahan at kalayaan.

May mga panahon na gusto nating tumakbo at hanapin ang ating sarili, ang ating mundo at ang taong matagal na nating hinahanap. Minsan sa buhay natin, may mga pagkakataon na bigla kang hihinto habang naglalakad at makakaramdam ng isang alaala, alaala na kung saan parti ng yung nakaraan. Ngunit hindi mo matukoy kung ano, pero tinanatago lng nito ang katutuhanan-katutuhanan na may malalim na kahulugan. .kahulugan na naging parti ng buhay natin.

Ang ating pagpipilian sa buhay ay syang mag didikta sa ating bukas na haharapin. 

Si Gabriel isang pintor simulat noon pa, ngunit nagbago ang lahat isang araw..gumigising at nabubuhay sya araw araw na tila bang wala na syang nakitang iba kundi matapos ang araw at makabalik sa kanyang higaan para matulog..nagbago ang lahat ng nakilala nya ang isang babae sa isang book store na nagpabago ng kanyang pananaw ko sa buhay.

Chapter 1

Gabriel the beginning

Six o'clock in the morning, dahil hindi natutulog si Grabriel-he started his day sa prayer at pagbabasa ng banal na kasulatan, lalabas ng bahay mag-jogging, balik ulit pagkatapos, do his work out, maligo, kumain-magprepare sa araw, at lalabas para pumunta sa kanyang shop. 

Isa syang artist-he painted things at binibenta sa kanyang shop, his work is beyond this world..marami ang bumibili.. four o'clock ng hapon, isasarado nya na ang kanyang shop..maglalakad ng isang oras paakyat sa isang subdivision sa taas ng bundok, at doon sa terasa sa 2nd floor ay titingin sa kawalan -hihintayin ang dapit hapon-at hihintayin hanggang mag umaga..his story goes back in the day na kung saan nakita nya ang kanyang sarili sa isang kalye na nakahiga na hindi nya alam kung sino at ano ang kanyang nakaraan..may tatak lng na pangalan sa kanyang kaliwang kamay, ang pangalan ay Gabriel.

Tumayo si Gabriel sa sulok kung saan sya nagising..naglakad na naguguluhan sa mga pangyayari, pumasok sa isang 24/7 na store at umupo sa sulok..nakasuot sya ng polo tshirt na black, nakapantalon at naka sapatos..mayroong dalang shoulder bag at sa loob ay may isang libro na ang pamagat "Gabriel the fallen one". nang binuksan nya ang libro ay may nakasulat na kwento ng isang tao na nabubuhay sa nakaraan pero hindi tapos.

May katabi itong isang matandang lalaki, na umiinum ng alak at lasing na. Nang tumayo ang matandang lalake ay bigla itong natumba at inataki sa puso..ngunit walang pakialam si Gabriel sa lalaki at tinitingnan nya lamang ito..nakatingin ang matandang lalaki ky Gabriel habang nakahiga sa sahig, gusto ng matandang lalaki na hawakan ni Gabriel ang kanyang kamay..tumayo si Gabriel sa kanyang upuan at hinawakan ang kanyang kamay..bumulong ang matandang lalaki ng mahina kaya nilapit ni Gabriel ang kanyang tainga at narinig nya ang bulong na "tulungan mo ako", at namatay ang matandang lalaki sa ataki sa puso.

Nilagay ni Gabriel ang kanyang kamay sa dibdib ng matandang lalaki, at biglang nabuhay ang lalaki..sa mga panahong yon ay dalawa lang sila ng matandang lalaki ang costumers at dalawang nagbabantay. Umupo ang matandang lalaki at niyakap si Gabriel pero telang walang pakiramdam si Gabriel at naguguluhan parin. Nagpasalamat ang matandang lalaki, at nagtanong nang pangalan, sinabi naman ni Gabriel ang kanyang pangalan..nagusap ang dalawa, nag offer ang matanda na manatili mona sa kanyang bahay hanggang maalala ni Gabriel ang kanyang nakaraan.

Sumakay sila sa sakakyan at umuwi sa bahay ng matandang lalaki, doon ay nagkwento ang dalawa ng magdamag..sinabi ng matandang lalaki na kakaiba sya at kailangan na mag ingat sa labas..namatay sa aksedente ang asawa't anak ng matandang lalake, at simulat noon ay mag isa nalang ito sa buhay..isang pintor ang matandang lalake at huminto na ito sa kanyang gawain dahil sa katandaan.

Tinuruan ng matandang lalake si Gabriel ng lahat ng alam nito, at ano ang buhay sa labas..pagkalipas ng sampung taon ay pumanaw ang matandang lalaki at pinamana ky Gabriel ang pagaari nito kasama na ang kanyang shop..kaya mag-isa nalang si Gabriel sa kanyang buhay. Hindi din masyadong tumatanda si Gabriel, hindi natutulog, at hindi nagkakasakit, at hindi tumitibok ang kanyang puso.

Chapter 2

First Beat

Isang araw habang naglalakad sa daan upang pumunta sa kanyang trabaho bilang isang pintor..habang naglalakad ay may nakita itong taong nag-aaway sa daan na kanyang dinadaan parati, kaya dumaan ito sa kanang bahagi ng kalye para maiwasan ang kaguluhan at hindi naman ito nagmamadali.

Unang pagkakataon na dadaan sya sa street na yun, habang niyuyuko ang kanyang ulo dahil ang laman lng ng isip nya ay ang makapunta sa kanyang shop at makauwi.

Sa hindi nya inaasahang pangyayari may biglang lumabas na bata sa pinto ng isang Bookstore sa kanyang kanan, kaya napahinto ito para hindi masagasaan ang bata at hinawakan nya sa kamay dahil may dumaan na mabilis na sasakyan sa kalsada. Iniligtas ni Gabriel ang buhay ng batang babae.

Sabay naman ang paghabol ng nanay sa kanyang anak palabas ng pinto, nagpasalamat ang nanay ng bata sa pagkakaligtas nito sa kanyang anak..ngumiti naman si Gabriel ng walang sigla at nagsabi na walang ano man.

"Sa susunod mag ingat ka, kasi delikado sa daan" sabi ni Gabriel sa walong taong gulang na batang babae. Ngumiti ang bata at humingi ng paumanhin at nagsabi ng opo kay Gabriel.

Paalis na sana Gabriel at pasara na ang pinto ng bookstore ng may naramdaman sya na tila hinahatak na pumasok sa loob ng bookstore. Hinawakan nya ang pinto ng bookstore bago magsara at pumasok ito, tumunog naman ang isinabit nilang bagay kapag nasasagi ito sa pinto. Hindi naman ganon kalakihan ang loob ng bookstore at ang laman nito ay mga lumang pocket books.

Hindi nagbigay tuon si Gabriel dahil wala naman kakaiba sa mga ito, maliban sa isang painting sa wall na nakasabit, isang lalaki na may hawak na Sword o tabak..Tinitingnan ni Gabriel ang tao sa painting.

"Sir may napili naba kayu sa mga pocket books?" Tanong ng isang babae sa kanya.

Walang paki si Gabriel sa sinasabi ng babae kaya tinanong uli sya ng babae..

""Sir. bingi po ba kayu? bat di nyo ko naririnig?"

Tumingin si Gabriel sa babae.

"Wala, hindi naman ako mahilig magbasa at di ako nagbabasa" sagot ni Gabriel habang tinitingnan sa mata ang nagtatanung.

Biglang tumibok ang puso ni Gabriel at nagtaka ito..nanibago sa kanyang nararamdaman.

"sigurado kayo sir kasi naka sale ang mga books na nakalagay sa box" dugtong ng babae na nagbabantay ng store na tila naghihinayang kung di ni Gabriel bibilhin ang mga libro.

"ano tong nararamdaman ko, bat may tumibok sa aking dibdib?" pasabi ni Gabriel na naguguluhan.

"Sir, ano po yun, hugot lines? baka may sakit kayu sa puso." Nagtatakang tanong ng babae

"miss, padaan" sabi ni Gabriel na alalis na ng Bookstore . .kasi dead end na ang partition ng bookstore at wala ng madaanan palabas maliban sa kinatatayuan ng babae.

"Sigurado po kayo sir?" Patanong na sabi ng babae habang nakangiti sa kanya.

"Hindi ka makulit nuh, pasensya na miss." Huminga ng malalim habang nagsasalita si Gabriel. Itinaas ng babae ang kanyang kilay at patuloy parin ang pag ngiti.

"Sorry sir, d ko sinasadya" pa cute na sabi nya ky Gabriel..ngunit wala namang pagbabago sa reaksyon ni Gabriel.

habang papalabas na si gabriel sa bookstore ay sya naman kwento ng babae sa kanya tungkol sa pasarang Bookstore nila kasi wala naman masyadong bumibili.

"Miss, pasensya pero hindi kona problema yun..I need to go." Sagot Ni Gabriel sa babae, at nahimatay ito.

Nagising is Gabriel sa isang upuan at nagtanong kung anong nangyari sa kanya. Sinabi naman ng babae na bigla syang nahimatay..at pinaupo mo na sya sa upoan.

"Ang bigat nyo pala sir, pero ok lang kasi alam ko bibili ka sa mga books ko." pangiting sabi ng babae na binibigyan ito ng tubig.

"salamat, magkano ba yung isang box..kukunin kuna." sabi ni Gabriel para magpasalamat sa babae.

"I'm Gabriel, cge kailangan konang umalis kasi mag hahapon na, matagal akong nawalan ng malay"

"Maica pala, ok lang kayo sir? kasi pwede pa kayung mag stay dito." sabi ni Maica na concern ky Gabriel.

"Wag na, salamat..kailangan ko nang umalis"

"ito ung calling card namin pag gusto mong bumalik o may hinahanap na libro text or call po kayo pwede dn email. .at tsaka pala may fb dn." Explain nya ky Gabriel na nag aasal bata.

Gusto sana ni Gabriel sabihan si Maica panong call us eh mag-isa lamang naman ito sa store, pero di na nag-aksaya ng oras si Gabriel dahil mag dapit hapon na..naunang pumunta sa pinto si Maica at Binugsan ito. Umayaw naman si Gabriel kaya hinawakan nya rin ang door knob ng pinto, an accident namang nakahawakan ang mga kamay nila at tumibok ng mabilis ang puso ni Gabriel. Tinanggal naman ni Gabriel ang kanyang kaliwang kamay ng mabilis.

"Sorry miss, ikaw na ang magbukas" sabi ni Gabriel na naiilang sa nangyari.

"Ingat po kayu sir, balik po kau" pakisuyo ni Maica sa kanya.

Hindi na nag response pa si Gabriel ni lumingon..bumalik na ito sa paglalakad papunta sa kanyang bahay, naninibago dahil sa tagal ng panahon ay may puso pala sya sa luob ng kanyang dibdib.

   Unknown chapter

Answer from Maica

Isang gabi, dahil sa sinabi ni Maica na kailangan nyang hanapin at alamin ang kanyang nakaraan. 

"Friends lng muna tayo para makilala ang isat isa, ilang weeks palang tayung magkakilala" sagot ni Maica sa chat nila ni Gabriel.

nagoffer si Gabriel na magkikita sa isang lugar, isang snack house, ilang days narin kasi silang di nagkikita..sabi naman ni Maica na titingnan nya lang kasi may gagawin pa sya after nghapon na yun..

"Ok lng, pupunta parin ako, magsnacks tayo bilang pagpapasalamat sa pagtulong sakin, friends right?" Sagot ni Gabriel sa chat nila ni Maica.

Sa time na yun walang natanggap na sagot si Gabriel..ngunit umaasa ito na magkikita cla bukas..malapit na ang 30days..at alam ni Gabriel na after noon ay di na sila magkikita.

Hinintay ni Gabriel ang umaga..wala paring sagot galing ky Maica, inumpisahan na ni Gabriel ang kanyang araw, ang parati nyang ginagawa..pumunta sa shop..ngunit sa hindi inaasahan ay kailangan nyang bumalik sa bahay nya.

4'oclock ng hapon..kailangan ni Gabriel na pumunta pabalik sa kanyang bahay dahil my ka meeting ito ky Michael kasamahan nya..nakadating si Gabriel sa lugar ng tagpuan mag 5'oclock na ng hapon..nag chat din sya ky Maica na andyan na sya naghihintay, ngunit wala parin sagot galing ky Maica.

Andon parin ang pagasa na makikita nya si Maica..naghintay si Gabriel hanggang mag 6:30pm ng gabi..isat kalahating oras..dahil hindi pwedeng gabihin si Gabriel ay umuwi na ito..wala din syang sagot na natanggap ky Maica.

Pagdating sa bahay umakyat ito sa second floor, at umupo sa parating inuupoan at tumingin sa kawalan..hinihintay ang umaga.

Nang sumikat na ang araw, ay binuksan ni Gabriel ang kanyang Cellphone, na seen ni Maica ang message nia..Gabriel decided na e delete nalang ito dahil wala namang rason para makita nya at magbakasakali.

Napagisipan ni Gabriel na siguro mabuti nang ganito, kaysa hindi nya alam kung ano xa sa buhay ni Maica. Sabagay na magkaibigan lng naman sila..at siguroy stranger ang turing sa kanya ng babae.

Kinabukasan, pumunta na si Gabriel sa kanyang shop..nakita nya sa corner na dumaan din si Maica..ngunit di nya ito tinawag, hindi nya rin alam kung nakita sya nito.

"Mahirap ang umasa, at magbakasakali sa rason na d mo alam ang katutuhanan..mabuti pang ganito. " Sagot ni Gabriel sa sarili.


Bat pilit mo nang nilalayuan magkikitat magkikita parin. Sana ganon din ang kanyang nararamdaman.

Chapter 2
Michael

Naglakad ako at nakarating sa aking shop na aking inarkila, dito ko inilalagay at nag display ng mga painting na natapos ko na. Mayroon itong daanan sa likod na pwede ako doon dumaan para d kona kailangan buksan ang harapan.

Nahati ito sa dalawang partition ang sa likod doon ako nag papaint may sariling maliit na kwarto, kitchen at lugar kung saan ako gumagawa ng aking painting.

Organized ako sa mga gamit, at alam ko kung saan ko inilagay ang aking mga gamit at sinisigurado kung malinis at nasa wasto itong lagayan at pagkakalagay. Light Cream ang lahat ng kulay ng pintura sa loob ng shop at wala akong masyadong mga gamit.

Umupo nako sa lugar kung saan ako nag pipinta, kinuha ko ang painting brush at sisimulan kona sana ang first stroke ko ng naiisip ko ang sales girl.

Di ko matukoy kung bakit ako nakaramdam ng ganito, ng may biglang.

"Tao po, sir Michael" sabi ng tumatawag sa harap ng shop na kinakatok ung folding na aluminum lack ng shop.

 "Pamilyar sakin yung boses. .ang sales girl at pano nya nalaman pangalan ko?" Tanong ko sa aking sarili na pumunta sa harap sa loob ng shop para mag kunwari na walang tao at malaman kung nakaalis na sya.

Mga limang minuto ang nakakaraan at pakiramdam ko wala naxa..at nang tumalikod ako pabalik sa likoran nagulat ako ng subra kac nasa likod ko xa na kikinig dn sa pinapakinggan ko sa labas.

"Ano kaba! Bat nakapasok ka" gulat na patanong kosa sales girl.

"Bukas kasi ung pintuan sa likod, tagal nyo kasing lumabas kaya nagbaka sakali ako na may pinto sa likod" tanong ng sales girl na nag aasal bata.

"O, bat ka andito?" Eritang tanong ko

"Bat po kau d lumabas?" Tanong nya sakin pabalik

"Wala ka na doon, pwde bang umalis kana miss kac may gagawin pako. At teka pano mo nalaman pangalan ko?"

"Ai, nahulog po ninyo walit nyo, binuksan ko at nakita ko ang ID mo at naka address dito kaya pinuntahan kona" kinuha nya ang wallet at binigay sakin.

"cge sir alis nako," sabi ng sales girl

"teka, ahh..wala, salamat" alanganin na sagot ko sa sales girl

Umalis na sya at nagpatuloy ako sa aking daily routine sa buhay.


Chapter 3
Nakalipas

Bata palang ang pag drawing lang ang aking nakitang libangan, hindi naman ako masyado lumalabas ng bahay. .at doon lang umiikot ang buhay ko.

. . .


Unknown Chapter

Nag text kami ni lovely if ok lng sa kanya na minsan mag bike kaming dalawa aangkas sya sakin at mga trip kami sa lugar nila.

oi, minsan kung gusto mo pasyal tay..sabi ko sa text ky lovely

oo ba, walang problema, basta d lang ako busy-sama ako sayo.

unknown chapter

naiilang akong abihin sa kanya pero nag lakas loob ako at:

love, pwede ko bang hawakan ang kamay mo. tanong ko ky lovely.

ou, ba sa kamay lang naman. sagot nya sakin

nagkwentohan kaming dalawa at sinabi ko sa kanya na sana huminto ang oras o di kaya tumagal pa ang gabi..masaya na ako na makasama sya sa gabing yoon na hawak ko ang kanyang kamay..hindi ko inasahan na sumandal sya sa aking shoulder ...i told here na someday pag may husband na sya sana magkaibigan parin kami. 

unknown chapter

kinabukasan after kming magkasama, nag text pa kami din after ng nagsabi sya na mamaya baka di nako makapagtext..ay wala nakong natanggap na text sa kanya, i tried calling here pero parang ayaw nyang sagutin ang tawag ko.

unfair lang kasi di ko alam kung ano yung dahilan..I decided na hindi nako magtetext sa kanya or mag try na mag call.

Wakas

goodluck sa examination mo bukas, kaya mo yan, sabi ni michael ky Bea.

hindi alam ni Bea yun na ang magging huling paalam ni michael sa kanya sa kadahilanang pagod na rin si michael sa kalagayan nilang dalawa..hindi alam ni michael kung ano ang kanyang lugar sa puso ni bea..ayaw ni michael na masaktan ito dahil sa bandang huli sya parin ang masisi ng kanyang sarili.

Sa isip ni michael, may boyfriend si bea at parati nyang sinasabi na mahal nya ang boyfriend nya..ano naman ang lugar ni michael sa kanya, pinapaasa lng..pero bat ayaw ni Bea na huminto ung communication nila nilang dalawa.

friends nlng daw silang dalawa, pero bakit sa first place sinabi ni bea na mahal nya si michael as special friend? tama na ..ang sabi ni michael sa sarili.

ang hirap lang kasi na you shared dreams and goals in life as a friends, then alam mo yung feeling na kakausapin kalang kung kailangan ka nya..if ganito na, lukuhan nato..if di xa karapatdapat sa journey ko bat ko pa pipilitin, as early na kaya pang maiwasan iwasan mo nalang, sabi ni michael sa sarili.

Ang gagawin ko nalang ngayun ai di nako mag tetext sa kanya, or if mag text sya hindi nako mag rereply..at least yun nalng ang pwede kung gawin para sa kanya, she deserves na maging masaya, at hidi ako un nagpapasaya sa kanya..sabi ni michael sa kanyang sarili. 

Charity

Paul extols the high status of charity—Charity, a pure love, excels and exceeds almost all else.

1  THOUGH I speak with the tongues of men and of angels, and have not charity, I am become as sounding brass, or a tinkling cymbal.
2  And though I have the gift of prophecy, and understand all mysteries, and all knowledge; and though I have all faith, so that I could remove mountains, and have not charity, I am nothing.
3  And though I bestow all my goods to feed the poor, and though I give my body to be burned, and have not charity, it profiteth me nothing.
4  Charity suffereth long, and is kind; charity envieth not; charity vaunteth not itself, is not puffed up,
5  Doth not behave itself unseemly, seeketh not her own, is not easily provoked, thinketh no evil;
6  Rejoiceth not in iniquity, but rejoiceth in the truth;
7  Beareth all things, believeth all things, hopeth all things, endureth all things.
8  Charity never faileth: but whether there be prophecies, they shall fail; whether there be tongues, they shall cease; whether there be knowledge, it shall vanish away.
9  For we know in part, and we prophesy in part.
10  But when that which is perfect is come, then that which is in part shall be done away.
11  When I was a child, I spake as a child, I understood as a child, I thought as a child: but when I became a man, I put away childish things.
12  For now we see through a glass, darkly; but then face to face: now I know in part; but then shall I know even as also I am known.
13  And now abideth faith, hope, charity, these three; but the greatest of these is charity.

1 Corinthians 13

Home for all-Tahanan sa lahat

Pag naglalakad ako sa aming lugar marami akong nakikitang naghihirap, may mga trabaho nga, lubong naman sa utang, ano kaya ang problema?

Siguro marami ano? subukan kaya nating burahin ang mga bagay na na ating naiisip positibo man o nigatibo, gawin kaya natin ganito-Government o private sector man sa ating lipunan bibili ng lupa good for 500 na tag 200sqm na lupa, isang residential lot. Pagkatapos no down payment, pwede nang tirahan, up and down na bahay. Mahirap man o mayaman. Diba maganda?

The question is, ganon lang ba yon? sa bagay na ito papasok ang isang program, may gagawin ang kukuha at titira sa bahay o sa subdivision na yon, The Government o private sector, magkakaroon ng project sa area na yon isang business and ang kanilang sweldo may deduction gada bwan-deduction sa bayad sa house and lot. Then my sweldo pa sila na kukunin monthly to support their family.

Continues training and self motivation or patuloy na idokasyon-parang sana, maganda tingnan yung lahat na d na kailangan magnakaw para may makain o pagamot sa mahal na buhay, wala ng magugutom dahil sa sitwasyon, magutom man dahil tamad.

why is it sa ibang bansa nagagawa nila kaya natin to I know somepart nasisimulan na o ginagawa nato. Ipagpatuloy nalang natin.

There is always hope

My Goal in Life

Ito yung iniisip ko ngayon, sa isang subdivision sa lugar namin kung saan tahimik at malayo sa polution, doon kami bibili ng lupa, isang lugar na matatanaw ang bundok. Magkaroon kami ng 400 sqm na lupa, may 200 sqm na laki ng bahay up and down, sa taas ay may Tatlong room-dalawa para sa aming mga anak isa para sa amin, at isa sa office namin ni mrs. mayroong terrace para matanaw ko ang sunrise every morning, sa office may parti doon na lalagyan ko ng malaking TV na kung manunuod kami ng movies kasama ng family ko:)

Sa baba naman ay may tatlong room, dalawang room para sa aming mga parents o kapamilya na bibisita, isang room para sa aming kasama sa bahay. malaking dining area na lalagyan namin ng 12feet na table na pweding umupo ang sampong member ng family, sala, at balcony sa baba-yung balcony sa baba ang layunin ko ay kung halimbawa may bisita kami na darating and di naman mag stay for long doon lang mag stay, or halimbawa hindi pa namin nagaanan ng loob.

yung 100sqm sa 400sqm ay para sa parking lot, gusto ko isang sasakyan para sa family namin, at motor ko. At 100sqm para sa plaing ground namin ng family ko or doon din kami mag barbecue, or any events camping masaya din yun...invite din namin friends namin during week end. Ang bahay ay  napapalibutan ng pader.

Masaya ako pag naiisip ko ito, yun bang nag wo-work ka din natatanaw mo yung  horizon pag midyo pagod o may naiisip, hanggang ngayon nga nag iisip ako anong magandang work sa enternet, like nag blog din kumikita, sana one day matuklasan ko pano. Sana may ma meet ako na mag mentor sakin. Anyways, ganon yung part ng life na gusto ko.

Ang next part goal ko to have a two million na ipon sa banko for educational na paghahanda sa college ng mga anak ko and emergency purposes. At yung tubo nya every year ay pwede pa naming magamit sa aming renovation sa bahay.  Goal korin na maroon din akong 500 thousand pesos na pera sa bahay for emergency talaga na pangangailangan, halimbawa nag karoon ng virus mga tao nanging zombie-joke! halimbawa may calamity or need talaga, o may maghiram ng pera sa amin kaibigan.

Goal ko na syempre hindi kami government employed ng wife, goal ko na mabayaran ang 10years na SSS savings nmin ng wife ko.

Pano ko ito aabutin, goal ko na magkaroon ng stable business, yung talagang amin yung lupa ang building, mag hire ako ng mga tao na talagang yung sahod ay standard, may benefits, parang their not working sakin para mabuhay ako at mamatay sila, parang isang family na kung halimbawa yung business ko ay Printing Shop lahat ng nag work ay nasa 400perday yung sahod sa amin ngayon dito sa lugar namin pag magtrabaho ka sa ganyang business 100 lang kita mo wala pang benefits yan. Kailangan din na mayroon din akong kita, halimbawa sa isang araw, 1500 ang net namin na kita sa trabaho ng isang tao parang ganon.

Yung goal kung business printing shop, apartment maganda din yun one time investment, gagawin nalang namin yung repair ng bawat appartment ones a year or if may sira.


-

sa ngayon iniisip ko na to have this is not only na masaya lang kain ng barbecue-but above all this to serve the Lord mag serve kami ng Wife ko ng 4 years as full time Missionary.

This is our Hope

I have in mind that someday electric company or private business sector will promote and sale this so called solar energy panel in every city, municipality, town,  in our country-a good quality and affordable price. Especially this can help our poor brothers and sisters.

Hope the government will continue to support electric engineering inventors to invent other things that can generate electricity the same time can't harm the environment. An Electric Device that can be installed at home and will be independent in paying monthly bills.

Here in the Philippines, a normal family of five, like us we cost Php 1,200 per month without using refrigerator or air condition, I just imagine Php 1,200 per month in a family can buy half sack of rice.

This one thing or idea help us resolve poverty in our country.

It will also amazing that every houses or homes will have at least two trees growing in their backyard, like commonly seen in my place like in the city proper you cant find green, all business establishment they occupied their places, You can feel the heat of the sun.

Balik na po ako sa pagsusulat

Magandang araw po samahan po ninyo ako sa aking paglalakbay sa mga lugar na gusto ko paong puntahan:)

My Baby David Risle in his four months old