Kabanata III
Subrang hiya ko sa mga oras nayon, tumingin ako sa bato na
pinipigilan ang aking kahihiyan, pagkalipas ng ilang mga sandali ay walang
nangyari kaya tumingin ako salikuran kay tandang helaman at nagsabi na “o ayan
Tandang Helaman nakita mona walang nangyari, siguro makakauwi na ako” habang
nagsasalita ay nagtaka ako bakit ang nagiba
ang paligid-parang namangha ang mga tao. Tumigil ang orasan..biglang tumibok
ang puso ko ng mabilis, na sana mali ang hinala ko. Dahan-dahan akung tumingin
kung saan naroroon ang bato, ng tiningnan ko yung bato ay wala na sa
kinaruruunan nito, lumulutang na sa iri. Pumalakpak ang mga tao at ako’y hinimatay,
pumasok sa isip ko na ang ibig sabihin kailangan kung sumama sa matandang ito
at iiwan ang mapayapa kung buhay at maging ermetanyo rin
Dito magsisimula ang kewnto ng buhay ko. Ako si Abraham
Covenant ikalimang Mandirigma.
No comments:
Post a Comment
Thank you for your comment!